Vrijdag 7 februari 2003

Leidsch Dagblad

door Nancy Ubert

TUCHTCOLLEGE GEEFT REUMATOLOOG LUMC

WAARSCHUWING NA KLACHT PARAGNOST

Leiden/ Oegstgeest - Een reumatoloog van het LUMC heeft van het Regionaal Medisch Tuchtcollege een 'waarschuwing' gekregen. De arts had met zijn behandeling van een patiënte, echtgenote van de Oegstgeestse paragnost Jan van der Heide, nauwkeuriger te werk kunnen gaan.

Van der Heide, die de zaak had aangezwengeld, is ervan overtuigd dat zijn in augustus 2001 overleden vrouw veel leed bespaard zou zijn als de specialist haar serieus had genomen.

De spiritueel hulpverlener verwijt de arts dat die niet heeft geluisterd naar de klachten van zijn patiënte. 'Ze leed folterende pijnen, de arts constateerde een slijmbeurs- peesontsteking in de rug en weigerde maandenlang die diagnose te herzien'. Vergeefs vroeg het paar om een MRI-scan. 'Ik wist dat er iets ernstigs aan de hand was, dat voelde ik'. Uiteindelijk heeft het echtpaar dat onderzoek op eigen kosten in een ander ziekenhuis laten uitvoeren. De scan wees uit dat de vrouw aan kanker leed en dat de ziekte zich door haar lichaam had verspreid. Adequate behandeling was niet meer mogelijk.

Van der Heide heeft zijn relaas vastgelegd in het boek 'Anna - ik dans in mijn hoofd'. Het boek is inmiddels ook in een Engelse versie verschenen. Hij beschrijft daarin onder meer het medisch drama. 'Ik zou dat boek anders hebben geschreven, als de arts zijn excuses had aangeboden', heeft Van der Heide gezegd nadat het boek op de markt verscheen.

De paragnost verwijt de reumatoloog ook dat de arts ernstig tekort geschoten is in zijn nazorg. Het tuchtcollege kan echter niet vaststellen dat de specialist hierin de plank heeft misgeslagen 'Hij heeft getracht zijn medeleven over te brengen, maar heeft dit wellicht niet op een manier gedaan die de klager heeft aangesproken'.

In zijn beoordeling van de ingediende klacht, schrijft het tuchtcollege ook dat het niet duidelijk is of de vrouw haar pijnklachten zo expliciet aan de arts had verteld dat hij verplicht was nader onderzoek te verrichten. Van der Heide en de reumatoloog hebben op dit punt tegenstrijdige verklaringen afgelegd. Wel is het college van mening dat de arts een paar steken heeft laten vallen.

Bij één van de consulten is hij afgegaan op de informatie die de patiënte hem verstrekte. Zij vertelde hem wat haar huisarts had gezegd. Op basis van die mondelinge informatie behandelde de specialist de vrouw.

Volgens het tuchtcollege had de arts op zijn minst zelf moeten onderzoeken hoe zijn patiënte er aan toe was en had bij geen behandeling mogen instellen op basis van 'horen zeggen'.

Woordvoerder Ketting van het LUMC heeft niet de behoefte uitgebreid in te gaan op de uitspraak van het Regionaal Medisch Tuchtcollege. 'De specialist is voor het merendeel vrijgepleit. Dat ene punt van kritiek zal hij zeker ter harte nemen'.