Jan C. van der Heide

blog

18 mei 2013

Politie maakt nooit gebruik van paragnosten

Het bestaan van helderzienden, sterrenwichelaars, glazenbolkijkers, paragnosten is zo oud als de wereld. Boeren, burgers, buitenlui, prinsen en koningen maakten in de oudheid al èn vandaag aan de dag nog steeds.. en wel onverminderd gebruik van orakels en koffiedikkijkers. Word de wereld daar slechter van? Natuurlijk niet, het voorziet in een grote behoefte. En kan psychologisch bezien een verzachtend element in zich dragen om mentaal groot of klein leed te verzachten of zelfs te voorkomen.

Iedereen in Nederland is op zoek naar de broertjes Julian en Ruben. En de helderzienden ‘zoeken met hun derde oog’ ook erg betrokken mee.

Zoals we hebben kunnen lezen maakt de politie als algemene richtlijn nooit gebruik van paragnosten. Is dat verstandig en waar? Neen! Waar is het zeker niet. Voor de algemene richtlijn wel, maar het geldt zeker niet voor de individuele politieman. Na pakweg 48 jaar in het paranormale veld rond gekeken te hebben kan ik dat best een beetje beoordelen. Of het verstandig is dat volgens de algemene richtlijnen geen gebruik wordt gemaakt van paragnosten? Neen, dat is niet handig en zeker niet verstandig. Het publiek laat zich namelijk niet de wet voorschrijven, die raadplegen wèl paragnosten en gaan met z’n allen alternatieve zoektochten organiseren. En de politie wordt in eerste instantie buiten de deur gehouden..., Want een gehoorde klacht is dat het publiek in feite ook niet serieus wordt genomen onder andere omdat er informatie achter wordt gehouden.

Jammer, deze gang van zaken, want het heilige doel is toch het vinden van verdwenen personen… En als een zaak muurvast zit moeten juist alle handen gebroederlijk ineen worden geslagen en alle krachten worden gebundeld. En daar horen ook de helderzienden bij…

Wat dat betreft mag Nederland op Amerika gaan lijken. Als daar in een verdwijningszaak geen beweging zit, gaat politie standaard een aantal paragnosten raadplegen om te kijken of er een overeenkomst in de paranormale uitspraken zit. En is er mogelijk een aanwijzing bij. En als het niets oplevert, geen man over boord, de zaak zat toch al zo vast als een huis…

Wat ook vaak speelt als er in een verdwijningszaak geen beweging zit? De politie met de handen in het haar zit.. De familie wil helderzienden raadplegen en de politie wil dat niet. Onderzoeken worden dan gefrustreerd. Laat die familie toch troost en steun zoeken op de manier die ze zelf willen… Op zich en in psychologische zin alleen maar heel erg begrijpelijk dat familie wegen zoekt om een vast zittende zaak op te lossen. En daar kan een paragnost ook een bepaalde rol in spelen. Net zo als een profiler, in wezen is dat ook een veredelde koffiedikkijker die net zo veel ‘weet’ als een paragnost. Maar juist dat ‘niet weten’ en je mentaal richten op verleden of toekomst dat kan een uiterst creatief proces in beweging zetten. Net zo als over een zaak brainstormen, kan dat tot verrassende resultaten leiden.

En laten we eerlijk zijn als we het over politie, de recherche hebben: ‘Kenmerken van een goede rechercheur: luisteren naar je onderbuikgevoel en je neus achterna gaan...: dus: net als een paragnost’.

Ach, alles is zo betrekkelijk, het ligt er allemaal maar aan hoè en van wèlke kant je de dingen bekijkt.

Om kort te gaan, laten we hopen dat de kinderen door inzet van ons allemaal worden gevonden.

Jan C. van der Heide

hypnotherapeut & paragnost