Blog 1
Ha Liesbeth,
Dank voor je mail. Natuurlijk wil ik aan je verzoek voldoen om mijn Nieuwsbrief in mijn blog te zetten.
Hartelijke groeten,
Jan
Al tientallen jaren kijk ik ‘in het koffiedik’, zoals het in de volksmond wordt genoemd. Hetzelfde doet iemand als hij futurologie doceert aan de universiteit of hogeschool, dan wordt de koffiedikkijker ‘futuroloog’ genoemd. De toekomstkunde wordt dan overgoten met een deftig sausje. Van welk niveau dan ook, voorspellen is lastig. Denk maar aan de weermannen…
Laten we er heel eerlijk over zijn.. als we het over de toekomst hebben, zitten we met z’n allen in feite in 'Het Zwarte Gat' te kijken…, komen we wel of niet in de (koffie)prut? Niemand weet het ‘echt’ of voor 100% zeker hoe iets gaat over een uur, of morgen en de dagen daarna… Gevoel en visioenen kan je niet meten of wegen. En ik heb recht van spreken. Diverse voorspellingen zijn (nog) niet uitgekomen. En helaas een aantal wèl… Ruim elf jaar geleden voorspelde ik al dat de invoering van de Euro, de slechtste beslissing was van na de oorlog! We zitten er nu midden in. Maar hoe gaat het verder? Straks?
De voorspellingen 2012 op mijn website www.jancvanderheide.com leveren vele reacties op. Diverse mensen vinden mij wat somber over de toekomst, daar hebben ze gelijk in. Helemaal blij word je natuurlijk niet van het nabije verschiet, als we het hebben over hypotheken, banen en alles dat daarmee heeft te maken. Mens & wereld, is erg in beweging, zullen we maar zeggen.
Maar wat de toekomst ook brenge moge… Eén ding is zeker je innerlijk is waardevast, je geest, je spiritualiteit, je liefde, je warmte… is niet en nooit aan inflatie onderhevig. De komende tijd biedt ook kansen op allerlei immateriële fronten en niveaus.. De Elohim, de krachtige engelen, staan altijd borg voor je, als je zoekt naar nieuwe wegen en nieuwe deuren probeert te openen op weg naar transformatie…
Jan C. van der Heide
hypnotherapeut & paragnost
****************************
Zaterdag, 29 oktober 2011
Beste Bloglezers,
In mijn interactieve internet-radioprogramma Paravaria heb ik het volgende gezegd over een zeer schrijnende gebeurtenis:
‘Wat een ellende. Dat bericht van die man en zijn vrouw, ze hebben vier kinderen samen. Die man heeft kortgeleden zijn vrouw vermoord en hij laat bij de rechtszitting zijn advocaat over hem zeggen: ‘Hij wil er in de toekomst op een zo goed mogelijke manier zijn voor zijn kinderen…’.
Dat zijn van die momenten dat ik de wereld spontaan voor een doedelzak aan zie….. Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die er een beetje hyperventilatie van krijgen als ze zoiets horen. Want laten we de zaken nu eens op een rij zetten: Je hebt vier kinderen, je vermoordt de moeder van die vier kinderen en dan ga je zeggen ‘ik wil er in de toekomst er op een zo goed mogelijke manier zijn voor mijn kinderen…’. Iemand die zoiets zegt, heeft toch geen toekomst…? Wat een kromme redenering en ernstig gebrek aan zelfinzicht…, een pijnlijke vorm van narcistisch denken…
Het lijkt mij namelijk een heel natuurlijke reactie als die kinderen hun vader nooit meer willen zien… Ik zou dat begrijpen en begrijp dat… De advocaat van de moedermoordenaar-van-vier-kinderen is meer jurist dan psycholoog lijkt het…, een dergelijke, kromme boodschap van een verdachte in rechte lijn doorgeven is op zijn minst onethisch…, stuit tegen de borst…, ik wil het woord onsmakelijk liever niet gebruiken omdat de zaak daar veel te ernstig voor is…. Om kort te gaan, de dader lijkt rijp voor een dieptepsychologische behandeling…’, luidde bijna letterlijk het bericht in de uitzending.
Het heeft wat mailtjes opgeleverd. Heel begrijpende en wat minder begrijpend. Dat ik geen oordeel moet vellen als ik niet alle feiten ken. Voor alle duidelijkheid, ik heb verder helemaal geen feiten nodig. Heb ook geen oordeel over dit of dat, omdat ik de feiten niet ken… En trouwens ik heb helemaal geen behoefte om een oordeel te vellen, dat is mijn taak niet. Ik heb het alleen over het uiterst kromme gegeven dat een vader van vier kinderen de moeder vermoordt van die vier kinderen en dan zegt bij monde van zijn advocaat: ‘Hij wil er in de toekomst op een zo goed mogelijke manier zijn voor zijn kinderen…’.
Iemand kan dat wel denken in zijn verwarde brein, maar dat er een advocaat te vinden is die deze uiterst kromme en merkwaardige boodschap nog naar voren durft te brengen ook, dat is ernstig opmerkelijk op zijn minst gezegd. Het lijkt te getuigen van een minimale meelevendheid met de betrokken kinderen. Liever gezegd er wordt alweer totaal geen rekening met de kinderen gehouden… En dat is uiterst pijnlijk! En dat wilde ik even zeggen in mijn internetradio-programma Paravaria en ik herhaal het nog een keer in mijn blog..
JCVDH
*******************************
Dinsdag 25 oktober 2011
Het volgende mailtje ontving ik van Veronique:
Hoi Jan,
Ik ben geabonneerd op je Nieuwsbrief en heb de laatste gelezen, ik vind het altijd mooie stukjes die je schrijft. Zet deze Nieuwsbrief ook op je blog? Dan kan iedereen het lezen een beetje positiviteit.
Groetjes
Veronique.
Hoi Veronique,
Prima suggestie van je. Hieronder de Blog/Nieuwsbrief.
Dag
Jan
Beste Nieuwsbrief-(Blog)lezer,
Over de narigheid in de wereld hebben we het niet.. Wij kijken gewoon naar de stand van de sterren; Zon in Schorpioen 19 Graden, Maan in Maagd 12 Graden, Asgrauwe maan (Crescent) 25 dagen oud. Met andere woorden, er zullen weer andere tijden komen.. Hier en daar door een zuur appeltje heen bijten…, maar laten we nooit vergeten de tijd is altijd rijp voor innerlijke groei.. Dingen naast je neer te leren leggen, een meta-positie innemen, van bij- geen hoofdzaken maken.., wat leren relativeren. En vooral, zoals vaak zo makkelijk gezegd wordt, ‘je moet de dingen loslaten…’. Alleen er wordt nooit bij gezegd ‘hoe’ of op welke manier je kunt leren loslaten.
Jaren geleden hoorde ik de volgende geschiedenis: Twee monniken een oude en een jonge monnik, liepen door de natuur. Toen ze bij een woest stromende rivier kwamen stond daar een vrouw smartelijk te huilen… Ze durfde de kolkende rivier niet over te steken. De oude monnik bedacht zich geen moment, hij pakte zacht en vriendelijk de vrouw beet en bracht haar naar de overkant van de rivier…
En de oude en de jonge monnik vervolgden daarna samen hun weg…
De jonge monnik was uiterst verontwaardigd en zei tegen de oude monnik: ‘Ik begrijp niet dat u, uitgerekend u, die de gelofte heeft afgelegd om nooit ofte nimmer een vrouw aan te raken… Dat u die vrouw naar de overkant van de rivier heeft gedragen…’.
En de jonge monnik bleef maar mopperen en zeggen dat hij er niets van begreep en dat hij het erg vond… Tot het moment dat het de oude monnik begon te vervelen en de oude monnik tegen de jonge monnik zei: ‘Ik heb mijn weg vervolgd en jij draagt die vrouw nog steeds met je mee…’.
Mooi die wijsheid..!
Maar alles heeft zijn eigen invalshoek natuurlijk. Als het je eigen vrouw, partner, vriendin is, hoop je haar natuurlijk weer zo lang mogelijk in je hart te mogen meedragen (als je geen monnik bent tenminste). En zo is het met alles in het leven.
Als je aan een houtvester, houthakker, boswachter, fijn meubelmaker, naar de mening vraagt over een bepaalde boom dan krijg je allemaal verschillende antwoorden. En dat is met vele zaken in het leven zo, het ligt er allemaal maar aan hoe je het bekijkt…!
wordt vervolgd
Maandag, 3 oktober 2011
Beste Bloglezers,
Het Paranormaal Alternatief, de Beurshal Haaglanden in Rijswijk heeft onder andere het volgende persbericht doen uitgaan voor de beurs van 1 en 2 oktober.
Reeds tientallen jaren, van kindsaf aan, is hij al vertrouwd met ‘het paranormale’. Sommige mensen denken dat als je in engelen gelooft, dat je lid bent van ‘de zweefclub’. Dat valt moeilijk te beweren van Van der Heide, hij is ook al jaren (hypno)therapeut en dan moet je bepaald een realist zijn. En dat is Van der Heide, hij weet op een heel reële manier te praten over geestverschijningen, engelen en spookhuizen. Overtuig u zelf! Ga naar zijn lezing om te horen wat hij te zeggen heeft. En neem datgene mee naar huis wat uw leven kan verrijken…, uw inzicht kunt vergroten of verdiepen. Het is goed om met z’n allen over deze onderwerpen te praten. Het geeft een extra dimensie aan het aardse bestaan. ‘Er zijn in de hemel zoveel engelen werkloos, omdat de mens vergeet om hun hulp in te roepen en je hoeft er alleen maar om te vragen…. en de engelen zullen je helpen’, volgens medium/ paragnost Van der Heide. Een boeiende gedachte, in ieder geval troostend en hoopvol in het aardse tranendal soms vervuld van eenzaamheid. Balsem voor de ziel dat engelen ons omringen… Van der Heide praat er op zijn eigen nuchtere manier over, een boeiende verteller met beide benen op de grond terwijl heel diffuus en altijd, liefde de subtiele schakel is.. tussen hemel en aarde…’.
Ook op andere paranormale en Gezondheidsbeurzen zal ik binnenkort op mijn manier over dit onderwerp een lezing geven.
Groetjes. Ik wens u alle spirituele kracht en positiviteit toe.
van der Heide
+++++++++++++++++++++++++++++++
donderdag, 30 juni 2011
HOGE RAAD BEGEEFT ZICH IN HOGERE SFEREN...
DE EUFORIE VAN IN DE ZEVENDE HEMEL VERKEREN DOOR HEKSENJACHT…
Heeft u het nog meegekregen lezers? Het Openbaar Ministerie gaat Joke Damman alias het zelfbenoemde medium Jomanda vervolgen, de Hoge Raad gaat deze klus klaren. Het wordt zo zoetjes aan letterlijk en figuur een heksenjacht…, vroeger werd een hekserig kruidenvrouwtje op de brandstapel gezet. Vermeende, hedendaagse heksen worden nu op een andere manier gebrandmerkt, gevierendeeld of zo u wilt gefileerd. Joke Damman zou Sylvia Millecam, die borstkanker had, hebben ontraden om naar de reguliere artsen te gaan. Volgens medium Damman had Sylvia geen kanker maar slechts een infectie…
Sylvia zelf had het trouwens ‘al helemaal gehad’ met de reguliere geneeswijze door de autoritaire behandeling. Zelfstandige vrouw als ze was, wilde ze zelf meedenken met de geneeskundige aanpak en dat mag natuurlijk niet in het reguliere circuit. Een reguliere arts is meestal niet zo psychologisch ingesteld… en denkt de enig zaligmakende helende wet dwingend te kunnen voorschrijven. Voor een type en eigentijdse vrouw als Sylvia is dat natuurlijk een regelrechte afknapper, ze koos zelf daarom voor de alternatieve geneeswijze…De reguliere artsen hebben Sylvia dus in feite, door een lichtelijk botte benadering, het reguliere ziekenhuis uitgejaagd... In plaats van, op voet van volstrekte gelijkheid en gelijkwaardigheid, met Sylvia te praten...! Een beetje psychologisch ontwikkelde arts, zou haar nooit op dwingende toon hebben toegesproken... en dat is wel gebeurd!
De Hoge Raad wordt nu van stal gehaald. Wat een willekeur en rechtsongelijkheid, het verschil tussen alternatieve en reguliere geneeswijze. Als een patiënt op gruwelijke wijze sterft door een alternatieve genezer, wordt de genezer in overdrachtelijk zin aan de hoogste boom gespijkerd… Als het over een reguliere arts gaat komt de Hoge Raad er niet aan te pas, het Medisch Tuchtcollege ook niet…, omdat reguliere specialisten als systeem de dans ontspringen… Ik ga niet in details treden maar overduidelijk wordt er door justitie gemeten met twee maten.. Een arts die jarenlang zijn patiënten de meest gruwelijke ziektes aanpraat die ze niet hebben, gaat gewoon elders door met zijn verachtelijke werk… Een chirurg die alleen maar mislukte operaties op zijn naam heeft staan, gaat gewoon door met zijn bloederige ambacht… In de ziekenhuizen zelf weet men vaak maar al te goed welke artsen er niets van bakken, alleen maar miskleunen bij hun patiënten, in diagnoses chronisch fout zitten, verkeerde behandelingen…, verkeerde medicijnen geven. Maar ze blijven gewoon gezellig aan het werk… De Hoge Raad buigt zich niet over dergelijke, reguliere exemplaren. Laatst hoorde ik van iemand, een verslaafde medicus in opleiding, niemand in het ziekenhuis durft hem echt hard aan te pakken… en definitief een streep onder zijn opleiding te zetten.
Maar laten we altijd goed in de gaten houden, de voortreffelijke artsen die er wel zijn… Een mand vol prachtige appels, glimmend in volle geurende pracht… en enkele wormstekige… Je kunt naar die rotte appel blijven kijken… Dat geldt ook voor de alternatieve geneeswijzen en hun heelmeesters… Alle alternatieve genezers worden nu samen met Jomanda op een vieze hoop geveegd… En dat is onrechtvaardig. Of iedere alternatieve genezer tegen zijn cliënt met kanker zou zeggen: ‘Denk er aan, niet naar de reguliere artsen gaan hoor, geen chemokuren doen en ook geen bestralingen ondergaan, geen chemische middelen nemen…’. Als een alternatief genezer zo iets tegen zijn patiënt zegt, is die volgens mij op zijn achterhoofd gevallen… De hoog ontwikkelde medische wetenschap in Nederland is een zegen. Geweldig dat ze er zijn. Maar dat geldt tevens voor de alternatieve geneeswijze. Die kan een zeer waardevolle aanvulling zijn op de reguliere geneeswijzen.., een additieve geneeswijze, aanvullend of in sommige gevallen een heilzaam alternatief om beter te worden. Het samengaan van alternatieve en reguliere geneeswijzen is in het belang van de patiënt.. en daar gaat het toch om…. En dat is het nu juist, daar gaat het helemaal niet om… Het gaat om de heksenjacht, alle heksen en de alternatieve genezers over één kam scheren, aan de schandpaal nagelen… Weg ermee, weg met dat alternatieve soeppie…, net zo als de homeopathische en kruidenmiddeltjes die straks niet meer in de winkel verkocht mogen worden…
Een ding is wel duidelijk beste lezers, het Nederlandse Recht is behekst, een buitenkansje voor de Hoge Raad, ze verkeren vast in de Zevende Hemel, de tijd van de inquisitie is weer aangebroken, ze mogen aan een heuse heksenjacht deelnemen… Je hoeft er geen medium voor te zijn om te begrijpen dat de ziel van Sylvia Millecam niet blij is met deze rechtszaak, als ze nog had geleefd had ze waarschijnlijk met de witte beffen van de stoffige advocaten en de rechters de vloer aangeveegd… Of hun oren gewassen of ze had ze gewoon stuk voor stuk met de witte bef in rechte lijn afgedroogd… In gedachten hoor je haar zeggen in haar grootse, brutale spontaniteit: ‘Hup aanpakken, ouwe knarren…’. Sylvia in haar glorietijd, had alle betrokkenen alle hoeken van de rechtszaal laten zien… onder de slogan: ‘Eikels, bemoei je met je eigen zaken…’.
JCVDH
Een goede vrijdagmorgen!
Ze zeggen weleens; ‘dromen zijn bedrog..’. Maar zelfs in mijn dromen achtervolgt de Duitse bacterie mij. Mensen worden er dodelijk ziek van…, zoals we weten. Het is een afschuwelijk lijden…
Ik droomde dat de bacterie in het vlees zit… Vlees van dieren die tijdens hun leven, een overdadige hoeveelheid antibiotica hebben toegediend gekregen. Flatgebouwen vol varkens, pluimvee zonder daglicht, gedeformeerd. Vandaar dat als mensen ziek worden door het eten van dat vlees, is er geen kruid gewassen, tegen die resistente Duitse bacterie… Antibiotica helpt niet meer, ook bij mensen niet.. Bacteriën vergiftigen het vlees en de mens die het eet…!
Wat een nare droom, de ziekte is besmettelijk tussen personen door speeksel. ‘Ach, je hebt het allemaal maar gedroomd’, zullen we maar zeggen. Ja, laten we het hopen…, dat spoedig de oorzaak van de tot de tandenbewapende bacterie duidelijk zal worden. En meestal is het dan een oorzaak die je in je stoutste dromen niet had kunnen verzinnen of bedenken…
JCVDH
De afgelopen dagen kreeg ik regelmatig mail of ik als paragnost iets ‘zag’ waar de Duitse bacterie vandaan komt waaraan diverse mensen zijn overleden? In eerste instantie is dat typisch iets om over te laten aan de wetenschap. Maar? Dat wil niet zeggen dat iemand geen gevoel erover kan hebben. Ik persoonlijk denk dat het ligt aan de manier van bemesten, het is een kwestie van hygiëne. Laat ik het zo zeggen, ik ken een bedrijf dat alles op een heel natuurlijke manier laat groeien en bloeien, tomaten, kropjes sla, diverse groenten. Zelfs zo natuurlijk dat de toiletinhoud van de eigenaar de bloemkolen in vloeibare vorm bemest. Ik heb bij dat bedrijf nog nooit een slablad gekocht.., daar is het allemaal te natuurlijk, onhygiënisch voor. Maar wel een goedkope bemesting. Er speelt een economische factor mee, om te besparen wordt er een goedkope mest gebruikt, waardoor gevaarlijke legers tot de tanden bewapende bacteriën op oorlogspad gaan.We moeten ons niet verbazen als de ‘komkommerbacterie’ ook overloopt naar andere groenten, tomaten, paprika’s. (komt niet uit Nederland). Rauw eten…? Liever niet. Schil de komkommer en doe hem in een badje met water van 100 graden Celcius en doe daar meteen de tomaat, de paprika en slakrop bij… Nog beter is; kook alles eerst! Voorlopig…
JCVDH
Die mevrouw zei toen: ‘Een helderziende heeft mij gezegd dat je entiteiten met een stofzuiger kunt opzuigen. Is dat waar…?’. Ik heb die mevrouw toen uitgelegd, dat ik dat beschouw als een heel erg gek antwoord. En opperde dat de helderziende mogelijk zijn dag niet had… Of wellicht te diep in het glaasje had gekeken of hij imiteerde mogelijk opoe die dement is… Wat een kletspraat!
Maar? Wat wel lastig is? Als we het over psychologische, paranormale, spirituele onderwerpen hebben, niemand weet de dingen zeker en dat is de enige realiteit en waarheid die er bestaat. Wie maakt uit wat wel of niet kan of waar is? We zijn immers allemaal reizigers op het pad des levens, en niemand heeft de wijsheid in pacht. Wie weet bijvoorbeeld 100 procent zeker hoe het hiernamaals eruit ziet? In strikte zin weet niemand dat…! De dominee niet, de priester niet, de paragnost niet, niemand niet… Daarom is het woord geloven ook uitgevonden…. Ik persoonlijk geloof, weet het van binnen zeker, dat engelen bestaan…, Het Licht er is, er een voortbestaan na de dood is…, er zo iets bestaat als Een Universele Liefde… Als ik mensen tegen kom die zeggen: ‘Wat jij gelooft is allemaal onzin, dood = dood en dat was het…’. Dan zeg ik meestal tegen zo’n persoon: ‘Je hebt groot gelijk… En als ik jou was, zou ik die gedachtegang van Dood is Dood, zeker volhouden tot je minstens honderd jaar bent.. Met een beetje inspanning moet dat toch lukken dat vooral blijven denken van dood is dood…, nietwaar…’.
Met zulke mensen ga ik geen twistgesprek voeren, er is al genoeg oorlog in de wereld. Een dergelijk dispuut is trouweloos zinloos, niemand kan bewijzen wat hij zegt als het over het hiernamaals gaat. Ik vind het daarom een onzingesprek: ‘Er is wel een voortbestaan na de dood…’ en een ander roept: ‘Er is geen voortbestaan na het leven…’. Iedereen denkt maar wat hij of zij zelf wil. En dat geldt voor mij ook…
Ik dwaal een beetje af. Ik had het over de vragen die worden gesteld. Diverse mensen vroegen wat ik als paragnost voelde, is Osama bin Laden echt overleden? Ik zou daar geen antwoord op weten en wil me er ook niet in verdiepen. Op zich zelf is het hoogst ernstig dat mensen juichen als iemand dood is gemaakt. Maar ja, het leven is zo betrekkelijk. Het ligt er maar aan van welke kant je het bekijkt. Je zult maar een dochter hebben die is overleden op 11 september, je vader verloren hebben in de TwinTowers, dan praat je weer heel anders. Logisch en begrijpelijk.
Waar ik me wėl zorgen om maak, dat is de naamverwantschap Osama en de president Obama…, 1 letter verschil. De abstracte kosmische sturing die daar achter zit, de lotsverbondenheid, de factor x die in de toekomst mogelijk een rol gaat spelen…?
Laat ik mijn gevoel maar loslaten, aan gevoelszaken, aan sommige mentale beelden die in je opkomen, kan een mens toch niets doen... En het alleen aannemen als kennisgeving, omdat je er toch niets mee kunt of aan kunt doen. Het lijkt cryptisch wat ik zeg en is het niet/wel… Laten we hopen dat de wereld wijs is… in de toekomst. Geen chaos, omdat het publiek, de bevolking, de burger van alles altijd het slachtoffer is…, de drie-eenheid: man, vrouw en kind..
+++++++++++++++++++++++++++++++
Hoi beste lezers,
Ten eerste fijn dat u dit leest en mijn website bezoekt. De kakelverse, gloednieuwe site; www.jancvanderheide.com en webshop; www.uitgeverijcitadel.com zijn voorzien van de laatste elektronische snufjes en geschikt gemaakt voor het betere dubbel of enkel muisgestuurde ‘klikwerk’. Ik moet u eerlijk bekennen, van al die techniek begrijp ik geen snars. Ik ben een redelijke internet- en PC-gebruiker, maar als er technisch iets aan de hand is…? Mensen die geen whizzkid zijn kennen dan wel het gevoel dat boven komt drijven. Het is een cocktail tussen wanhoop, met handen in het haar zitten, schuttingwoorden, die je niet wilt zeggen, wat weer extra spanning geeft.. Kortom algehele, interne malaise in je computer en jezelf… Maar? Gelukkig! Er bestaan mensen als Iwan Beijes, een begaafde webpublisher die de websites heeft gebouwd en als er calamiteiten zijn, weet hij ze in een zucht op te lossen. Om het eens origineel uit te drukken: ieder zijn vak…
In vergelijking met de eigentijdse computertechnieken, dateer ik zelf uit het jaar kruik…, ondanks dat, kan ik toch een PC gebruiken… In stilte ervaar ik regelmatig hieromtrent gevoelens van enige trots. Want ik ken mensen jonger dan ik die weten niet eens hoe je een computer moet aanzetten. Die verkiezen het om op een bepaald niveau te blijven verkeren in het stenen tijdperk. Wat ze gelijk hebben. Het is wel een stuk rustiger, dat wel.
Iets niet ‘kunnen’ kan een voordeel zijn, mogelijk geeft het wat meer relaxatie. Net zo als mensen die niet kunnen koken en niet weten hoe je koffie- of theewater moet bereiden. Altijd makkelijk, niet kunnen, verkapt niet willen... Nu we het toch over koken hebben, binnenkort komt mijn boekje uit “KOKEN MET ENGELENKRACHT’, een spiritueel kookboek met recepten, tips en andere kost. Ja, en ik blijf nog even doorpraten over eten… Als er mensen zijn die mijn recepten ove(n)rheerlijk vinden en daardoor ietsje zwaarder zijn geworden…, die kunnen dan altijd mijn CD aanschaffen, getiteld: EEN MAATJE MINDER, afvallen met hypnose. Deze CD komt ook binnenkort uit. U ziet het, de afgelopen tijd heb ik meer gedaan dan eten… Heerlijk creatief bezig zijn of dat nu in de keuken is, achter je schildersezel of fijn praten met de mooiste ‘uitvinding’ in de wereld, je medemens.
Ik hoop u nog regelmatig te mogen ontmoeten in mijn blog… En kijk rustig rond in mijn website, webshop.. En u kunt via mijn site, ja gratis, prachtige kaarten sturen. Stuur een kaart naar uw stille geliefde of misschien kunt u iemand anders trakteren op een mooie kaart. Altijd leuk om iets van iemand te horen.
Groetjes,
Jan C. van der Heide

Jan C. van der Heide 


