|
Vragen
aan Jan C. van der Heide
Beste
Jan,
Ik ben
een vrouw van 36 jaar. Moeder van twee kinderen,
een jongen van 8 en een meisje van 6 jaar. Het
gaat over mijn zoon. Volgens mij is het een
'Nieuwe Tijds Kind', zoals ze ook wel zeggen New
Age Kind of Lichtkind. Mijn zoon is erg
paranormaal en spiritueel. Hij speelt met
geestelijke vriendjes in zijn kamer. Soms heeft
hij uitspraken waar je verstelt van staat.
Laatst zei hij: 'Ik ben in een vorig leven
militair geweest... Ik had van die gouden dingen
op mijn schouder. En nu ga ik dingen voor de
vrede doen'. Mijn man en ik vinden het gewoon
een beetje eng. Zo wijs. Op school zeggen ze dat
hij een ADHD-kind is en dat hij medicijnen moet
hebben om hem rustiger te maken.
Mijn
man en ik zijn faliekant tegen medicijnen. De
school zegt dat als hij geen medicijnen krijgt
hij naar een aangepaste vorm van onderwijs moet.
Op school schijnt hij heel druk te zijn. Thuis
merken we daar weinig van. Ja, het is een
enthousiast kind en apart. Dat wel. Mij als
moeder doet het zo'n pijn dat het reguliere
onderwijs zo met Nieuwe Tijds Kinderen omgaat.
Wat is jouw mening daar over? Vol verwachting
kijken mijn man en ik naar je antwoord uit.
Hartelijke groeten, E.A. te R.
Beste
E.,
Je
vraag heb ik net als goede wijn in alle rust in
me laten bezinken... In wezen stel je een hele
reeks van vragen, waarop een sterveling de
wijsheid mist om er op gepaste wijze antwoord op
te geven? Laten we als eerste het verschijnsel
'Nieuwe Tijds Kind' voorzichtig niet bij de kop,
maar edele kinderhoofdje nemen. Volgens mij
werden 'Lichtkinderen' ook al twee duizend jaar
geleden geboren. Ze waren toén net zo
paranormaal, spiritueel of esoterisch als nu. Er
is structureel iets aan het veranderen in de
omgeving van het hedendaagse kind. Met name de
ouders. Zij gebruiken in verhouding veel meer
hun voelsprieten, sensitiviteit en paranormale
vermogens.
Zij
herkennen daardoor sneller het paranormale
vermogen van hun kind. Vroeger mochten kinderen
alleen 'lege briefjes' inleveren. Er werd
aanzienlijk minder naar ze geluisterd. Of het
geloof verbood het! Paranormaal was hetzelfde
als vloeken in de kerk. Gelukkig luistert men
tegenwoordig intenser naar het kind. Wijze
uitspraken vallen daardoor meer op. Kinderen.
Hun wijsheid kan de wereld alleen maar mooier
maken. Het is vaak zo puur, zuiver en bovenal
eerlijk onbedorven. En daar heeft de
maatschappij behoefte aan.Terwijl je als ouders
ook altijd het nuchtere verstand erbij moet
houden. Kort geleden kwam bij mij in de praktijk
een schattig jongetje van zeven jaar. Een pracht
kereltje.
Zijn
ouders waren teneinde raad, hij zag spoken. Hij
durfde niet meer op zijn kamertje te slapen,
zette het op een gillen. Ik praatte met het
kostelijke ventje. En wat blijkt? Zijn oudste
broer van 12 jaar kwam regelmatig op zijn
kamertje met een wit laken om... Speelde voor
spook. Alleen dat wisten de ouders niet. Men had
dit kind ook kunnen bestempelen als 'Lichtkind',
die zien soms ook spoken of geesten. Helaas het
was zijn broertje met een wit laken om...Het
voorgaande was even een zijstapje. Belangrijk
voor een paranormaal kind is: gewoon rustig
luisteren. Geen waardeoordelen uitspreken.
Bepaalde zaken tot normaliserende proporties
terugbrengen. Laatst hoorde ik van een kind dat
tegen zijn moeder zei: 'Mamma achter op je fiets
zat een geest...'. De moeder raakte van deze
opmerking in de war. Ik heb haar geadviseerd de
volgende keer te antwoorden: "Dat is niet zo
prettig want ik had al wind tegen...".
En dan
overgaan tot de orde van de dag. Want sommige
Lichtkinderen gebruiken 'hun waarnemingen' soms
om zich ongrijpbaar te maken, zich te onttrekken
aan verplichtingen. Of een druk op hun omgeving
te leggen. Zodra een 'Lichtkindje' merkt dat
pappa of mamma bang wordt van de waarnemingen
verkeer je als ouders in een soort gevarenzône.
Welke situatie zich ook voordoet op paranormaal
gebied, geesten, spoken... Als ouder altijd een
zekere nuchterheid bewaren. Zonder dat je het
kindje met het badwater weggooit. Of met zijn of
haar 'gevoel' alleen laat staan. Een kind moet
altijd voelen dat het de lieverd van de ouders
is. Warmte en geborgenheid. Niets is vreemd of
gek... De grondhouding: 'we komen er wel
uit...'.En beste J. als ze jouw kind op school
lastig vinden? Het is een compliment.
Dat
zijn vaak de mooiste kinderen! Een reden om
extra zuinig te zijn op zulke jongens en
meisjes. Lastige kinderen? Zonder te willen
generaliseren er zijn juwelen van docenten. Als
basisvertrekpunt het onderwijzend personeel zet
er hun schouders maar onder. Dat is hun vak en
taak!In zijn algemeenheid. Een kind
psychofarmaca geven alleen om ze wat rustiger te
maken? Schande! Aandacht, liefde, warmte,
begrip, belangstelling, desnoods engelengeduld
werkt op een natuurlijke manier veel beter. Ik
heb in de loop van de jaren al heel wat kinderen
gezien die lastig op school waren. Stuk voor
stuk meestal prima kinderen. Soms 'lastig' voor
de onderwijskracht om zo'n kind aandacht te
geven. De inhoud van een pot pillen is
eenvoudiger. Een trieste ontwikkeling.
En uit
je brief blijkt ook nog dat ouders worden
gechanteerd? Geen pillen innemen dan naar een
andere school? De aarde wordt bevolkt door
Nieuwe Tijds Kinderen, de Nieuwe Wereld zelf
lijkt nog ver weg.Maar in veranderende tijden
lopen de zaken in aanvang soms wat stroef... Al
ben je wel of niet een moeder van een Nieuwe
Tijds Kind... Voor mij komen alle kinderen uit
"Het Licht". Gelukkig zijn er ouders zoals jij
en je man. Een vader en moeder die op diverse
niveaus bereid zijn om naar hun kind te
luisteren en te respecteren. Kinderen zullen
daardoor opgroeien tot betere en gevoelsmatige
mensen. En beste J. twijfel niet! Volg je
moederhart, de beste raadgever!
Ik wens
je alle kracht, sterkte en wijsheid toe.
Met
vriendelijke groeten,
Jan C. van der Heide |