|
Vragen
aan Jan C. van der Heide
Beste
Jan,
Kan je
mij helpen mijzelf terug te vinden? Het is net
of ik altijd in twee werelden leef.Een wereld
van geven, liefde, aandacht en troost. Een
wereld van geestelijke en lichamelijke pijnen
bij mijzelf, die mij de kracht en energie
ontnemen om op een prettige manier die dingen te
blijven doen waaraan ik begonnen ben. Zelf zeg
ik al jaren dat ik veranderd ben door
moederschap. Er is toen zoveel met mij gebeurd
na de bevalling dat ik soms de weg kwijt ben.
Meer een verstandsbeslissing als een
gevoelsmatige. Vroeger wist ik wat en hoe ik
wilde zijn en had veel plezier. Nu ben ik
dwalende en zoekende van wat wil ik, wat kan ik
nog. Ik heb het idee dat ik mijzelf kwijt ben,
maar ik ben er wel.
De
vroegere J. was harder en koos meer voor
zichzelf. De nieuwe J. (nog in de leer) is
zachter, wil anderen geen pijn doen. Maar heeft
zelf zo vaak pijn door de beslissingen die ik
wel moet nemen omdat die niet goed voelen. (Ik
leer deze steeds beter en duidelijker onder
woorden te brengen). Dat ik toch heel vaak
perioden heb van eenzaamheid en onbegrepen te
voelen. Verstandelijk zeg ik, het zal mijn lot
wel zijn, afschuifsysteem. Gevoelsmatig ben ik
toch ontevreden, en ook weer niet, wisselend.
Uiterlijk, de schoonheid van binnen wordt
zichtbaarder voor mijzelf in mijn
gezichtsuitdrukking. Dat vind ik fijn. Ik
probeer die mensen die mij pijn doen op een
zijspoor te zetten.
Maar
ik merk dat ik ook de nestwarmte en het gezin
waarin ik ben opgegroeid mis en dat heeft dan
weer gevolgen voor een relatie die ik probeer
aan te gaan en ook zo vaak weer afbreek omdat ik
iets geprobeerd heb wat later weer niet goed
voelt. En toch zijn het gevoelsmensen die ik
ontmoet.Ik ben een mens die het benauwd krijgt
als ik geclaimd wordt, maar ik begrijp ook dat
ikzelf diegene ben die het laat gebeuren. Ik
roem ze dan ook de levenslessen waaruit ik leren
mag. Soms zoek ik contact met mensen uit het
alternatieve circuit en vaak kunnen zij mij goed
helpen maar ook dat kost geld en dat heb ik vaak
niet, omdat ik gemakkelijk uitgeef.Ik ben nog
lerende en wil nog veel meer dingen ervaren,
maar ik word soms ook zo moe van mijzelf en ik
merk dan dat ik te weinig energie heb om ook
daadwerkelijk die stappen te zetten die goed
voor mij kunnen zijn.
Ik zou
zo graag van iemand willen horen waarom en
waardoor ik zoveel geestelijk en lichamelijke
pijnen voel van mijzelf, maar ook van anderen om
mij heen. Wie kan mij de weg wijzen welke ik kan
en mag gaan en dat in combinatie van en moeder
zijn. Maar ook mijzelf gelukkig voelen met de
situatie.Ik heb al veel dingen mogen ervaren,
maar ik heb nog zo'n moeite met acceptatie en
leren loslaten.Ik hoop dat je mij kan helpen
zonder dat het mij veel geld kost.Mijn oprechte
dank voor het lezen van deze brief alleen al en
ik hoop een antwoord te mogen krijgen.
Hartelijke groeten, J. S. te M.
Beste
J.,
Je
brief heb ik met medeleven en warm begrip
gelezen. Je bent zonder meer een eerlijk denkend
mens... Je ziet de zaken wat je noemt helder
onder ogen, hoe kan je een zeker zelfinzicht
'handen en voeten' geven? Ik denk dat je
levenssituatie in eerste instantie op
psychologische wijze is te verklaren. Volgens
mij is de kern van je brief 'ik mis nestwarmte'.
Je bent een volwassen vrouw, zelf een
liefdevolle en goede moeder... en toch zit er in
je zelf een hunkering naar 'kind-zijn'. Op zich
zelf is daar niets fout mee. Dat mag en kan
toch...! In de partner- en relatiesfeer zal je
echter bepaalde dingen duidelijk dienen te
maken.
Stel je
ten opzichte van een eventuele nieuwe partner
niet teveel op als een zelfstandig denkende,
nadrukkelijk onafhankelijke vrouw... Tot op
zekere hoogte ben je dat op alle fronten in de
diepte en toch op een ander niveau zit er nog
iets in van een kwetsbaar, gevoelvol naar
bescherming zoekend 'meisje'. Toon dat
onbevreesd! Vertel de partner-van-de-toekomst
bijvoorbeeld dat je het liefst op zijn schoot
wil gaan zitten om gekoesterd te worden,
bevestigd, zachtjes gestreeld, teder getroost,
bemoedigd. De man die dat niet 'vreemd of gek'
vindt krijgt een prima en uiterst volwassen
vrouw 'in de schoot geworpen'. Daarna kan je
praten over je bevalling, moederschap en alles
dat je hebt gevoeld of op welke andere manier
dan ook hebt ervaren. Doe één ding niet, twijfel
niet aan je zelf. Jouw toekomst voelt bijzonder
positief aan en je zal nog veel voor anderen
betekenen! 'De eenheid' in je warme hart draagt
je door een vruchtbaar en gloedvol leven.
Met
vriendelijke groeten,
Jan C. van der Heide |