|
Vragen
aan Jan C. van der Heide
Beste
Jan,
Ik kom
met een vraag die me altijd bezig houd. Ik ben
een vrouw van 46 jaar en ben al 20 jaar
getrouwd. We hebben geen kinderen. We hebben
altijd zo graag kinderen willen hebben. Medisch
waren we allebei in orde, dat hebben ze op het
ziekenhuis uitgezocht. Iedere maand keken we er
naar uit of ik in verwachting was. Ik was
helemaal stuk en kapot als het niet zo was. We
zijn kinderloos gebleven. Is dat een kwestie van
karma? Moet ik boeten voor negatieve dingen die
ik in een vorig leven heb gedaan? De straf
kinderloos blijven. Ik zit erg met deze vraag en
kom er niet uit. Kan je me daar antwoord op
geven?
Met
vriendelijke groeten, K. H. te V.
Beste
K.,
Ik heb
je gevoelig liggende vraag diep op me laten
inwerken... Het is één van de ergste dingen die
een vrouw kan overkomen. Ze heeft een vurige
kinderwens en ze wordt volgens aardse maatstaven
geen moeder. Voor mij is zo'n vrouw eigenlijk
van binnen al een beetje moeder, gezien haar
innige kinderwens.Ze heeft kennelijk een
'moederhart'... en daar hoef je in principe nog
geen eigen kind voor te krijgen. Je kan als een
moeder zijn voor je omgeving. Troostend,
beschuttend, liefde en warmte gevend. Ik begrijp
ook wel dat het voorgaande niet de kern is van
je vraag. Ik maak alleen even een zijstapje.Je
vraag is: 'Ik wilde kinderen, kreeg ze niet. Is
dat een kwestie van karma? Een vorm van straf?'
Ik zou
jouw vraag voor een deel met een wedervraag
willen beantwoorden. Ongeveer tien procent van
de gehuwde of samenwonende paren blijven
ongewenst kinderloos. Zouden al deze liefde- en
waardevolle 'potentiële vaders en moeders'
karmisch 'gestraft' worden met ongewenste
kinderloosheid? Ik persoonlijk geloof dat zeker
niet. Volgens mij is het meer het lot
veroorzaakt door de grilligheid van de natuur.
Die volgt soms ondoorgrondelijke wegen... Een
kwestie van karma? Een 'straf' uitgedeeld voor
een vermeende misstap in een vorig leven? Het
zou getuigen van een ernstige vorm van
inhumaniteit om een vrouw in het huidige leven
het 'moederschap' te onthouden. En dat door
gemaakte fouten in een vorig bestaan? Karma?
Nee, alsjeblieft niet! Wat zouden dat dan voor
wetten zijn. Zo 'wreed' kan toch bijna niet. Ik
ben maar even duidelijk.
Eerlijkheidshalve, geen sterveling kan een
sluitend antwoord geven over de invloed van de
'karmaleer'. Het blijft allemaal een theorie en
veronderstellingen. Ik redeneer wellicht heel
simpel (dat zal mijn karma wel zijn) en basaal
op je vraag met het antwoord: Ik geloof dat jouw
kinderloosheid niets te maken heeft met je
karma. De natuur heeft je helaas het moederschap
niet bezorgd. En dat is heel verdrietig voor jou
en je man. Hopelijk heb je je liefde en warmte
op andere doelen in je leven kunnen
richten.Onder je hart heb je misschien nooit een
kind gedragen. Maar volgens mij heb jij al een
'moederhart'.... Een hart waaruit je veel warmte
en troost kan putten voor je omgeving. De wereld
zal er alleen maar beter van worden.
Ik
begrijp dat je verdriet heel groot is door de
kinderloosheid. Dat laat zich niet weg
redeneren. Ook door mijn woorden en regels niet.
Ik ken schatten van 'geschikte ouders' met het
zelfde lot 'zonder kinderen...'.Ga jezelf niet
nog meer kwellen door te denken dat het je eigen
schuld is. Een kwestie van karma. Zonder
karmagedachten is het ongewenst kinderloos
blijven al verdrietig genoeg. Stop de
kinderloosheid-geschiedenis niet weg. Blijf met
je man praten. Blijf je uiten samen... Ergens
daar in de toekomst zullen jullie er dan
misschien een enigszins aanvaardbaar plaatsje
voor weten te vinden...Ik wens jullie alle
kracht en positiviteit toe.
Met
vriendelijke groeten,
Jan C. van der Heide |