Vragen aan Jan C. van der Heide 

Vraag 

Beste Jan,

Via een brief aan jou durf ik er over te praten. Ik ben een vrouw van 29 jaar, alleenstaand, leuk huis en fijne baan. Ik heb alles waar een mens maar gelukkig om kan zijn, goede opleiding, lichamelijk voel ik me gezond. Allemaal positieve dingen. Maar ik heb nog steeds geen relatie of een partner. Trouwens nog nooit een vriend gehad. Diep down in mij ben ik vreselijk bang voor mannen en lichamelijke aanrakingen. Laatst sprak ik erover met mijn beste vriendin. Zij zei dat ik misschien in mijn jeugd iets heb mee gemaakt op dat gebied. Of misschien zelfs incest? Ik ben van haar woorden erg geschrokken.

Het is wel zo als ik aan mijn jeugd denk, zie ik steeds een zwart gat en kan me bijna niets herinneren van voor mijn tiende jaar. Weet jij wat er met mij aan de hand is, hoe ik aan mijn angst voor mannen kom. Ik durf er eigenlijk met niemand over te praten. Ze verwachten dat totaal niet van me. Ik weet het heel goed te camoufleren en weet heel handig het contact met mannen op een afstand te houden. Maar bepaald gelukkig ben ik er niet mee. Zou jij je mening willen geven als therapeut en paragnost?

Hopelijk mag ik antwoord van je krijgen.

Hartelijke groeten,

K. L. te W.

Antwoord

Beste K.,

Met belangstelling en medegevoel heb ik je brief gelezen. Misschien kan je je voorstellen dat ik in een brief moeilijk te diepgaand antwoord kan geven op: je angst voor mannen...

Laat ik het zo zeggen, met die angst ben je niet geboren. Het is 'ergens' door ontstaan. Je schrijft dat je jeugd een zwart gat is. En je weinig weet te herinneren van voor je tiende jaar. Dat niet herinneren zou een betekenis kunnen hebben. In principe komt een mens niet op de wereld met een angst voor aanraking en seksualiteit. Dergelijke angsten komen nooit zomaar uit de lucht vallen. Dat heeft een oorzaak... En hoe dat precies zit? Incest? Ik zou er maar niet meteen zo'n zwaar etiket op plakken. Er zijn mensen die veel te gauw en te makkelijk 'incest' roepen als een dergelijke angst speelt. Er zijn nog meer oorzaken mogelijk.

Je bent nu 29 jaar, ik zou met die angsten niet blijven doorlopen. Je kunt hypnotherapie overwegen. In trance, in hypnose eens heel voorzichtig terug gaan in de tijd en kijken waar die angsten vandaan komen. Een mens kan dan achter 'het zwarte gat' kijken, begrijpen waardoor iets is ontstaan. Door bewustwording kan iemand bepaalde zaken verwerken, innerlijk transformeren en angsten kunnen dan verbleken en verdwijnen. In jouw geval kan dat betekenen dat je de man van je dromen in de toekomst onbevreesd in de armen kunt sluiten.

Alsjeblieft beste K. wanhoop niet, over het algemeen valt er erg veel te doen aan dergelijke angsten. Mocht je hypnotherapie overwegen, kijk goed uit naar welke therapeut je gaat. Het dient een gediplomeerde hypnotherapeut te zijn met een gedegen meerjarige, volwaardige beroepsopleiding.

Je begrijpt misschien waarom ik niet te diep vanaf deze plaats op het woordje 'incest' inga. Zulke woorden kunnen mensen namelijk opzadelen met meer problemen in plaats van met minder. Je zou je vader met andere ogen kunnen gaan bekijken. Terwijl het misschien een schat van een man is, die nooit of te nimmer zoiets zou doen met zijn kind. Meestal is het veel beter om je zoveel mogelijk blanco op te stellen en in alle rust te kijken, zien, voelen en ervaren wat er in je onderbewustzijn leeft of op een andere manier is 'opgeslagen'. Waardoor een angst zou kunnen ontstaan...

Ik weet van een vrouw die absoluut de aanraking van een man niet duldde. Wat blijkt in hypnose? Als meisje van 12 jaar was ze bij de bevalling van haar broertje. Onverwacht kreeg haar moeder door complicaties opeens extreem zware pijnen... Onbewust heeft ze van haar moeders pijnen haar vader altijd de schuld gegeven. Ze had nooit bewust gedacht aan die 'oorzaak'. Toen ze zich het bewust was geworden zijn haar aanrakingsangsten door een man verdwenen. Intussen is ze gelukkig getrouwd en heeft zelf twee kinderen...

Stel je eens voor dat deze vrouw zich had ingeprent dat ze een incestslachtoffer was. Dat zou een stukje geschiedvervalsing zijn van het zuiverste water. De problemen zouden alleen maar groter zijn geworden. In haar onderbewustzijn lag gelukkig het enige, ware antwoord...

Beste K. hopelijk kan je de moed opbrengen om iets aan je angsten te gaan doen. Je leven zal er veel gelukkiger door worden. Laat je mooie bestaan niet vergallen door oplosbare angsten.

Ik wens je alle spirituele kracht, positiviteit en al het goeds toe.

Hartelijke groetjes,

Jan C. van der Heide

hypnotherapeut en paragnost