|
Vragen
aan Jan C. van der Heide
Beste
Jan,
Ik ben
een meisje van 17 jaar. Ik volg het atheneum en
kan straks naar de universiteit. Ik kan goed
leren. Vaak voel ik me zo somber en vraag me af:
'Waar doe ik het allemaal voor? We leven in een
wereld vergeven van oorlog, haat, nijd'. Soms
ben ik zo depressief dat ik eigenlijk niet
verder wil leven. Niemand merkt het aan me. Ik
weet mijn depressie goed te verbloemen en doe
gemaakt opgewekt. Maar niemand merkt dat het
'gemaakt' is. Mijn ouders niet, mijn broer niet,
mijn familie niet. Niemand merkt het! Soms wil
ik er echt niet meer zijn. Maar hoe zullen de
sferen daarop reageren? Weet je als paragnost
hoe de geesten, God of hoe je die man/vrouw
noemen wilt reageert op mensen die een einde aan
hun leven maken? Neem me niet kwalijk dat ik die
vraag zo cru stel. Maar ik weet het niet anders
te formuleren. Anders ga ik er weer om heen
draaien en dit is mijn vraag.
Hoe
staat 'de hemel tegenover zelfmoord'? Weet je
hier iets van? Je bent voor mij de beste
paragnost die er is. En je bent ook heel wijs en
humaan. Vandaar dat ik mijn vraag aan jou
stel.Ik kijk naar je antwoord uit.
Hartelijke groeten, T. V. te L.
Beste
T.,
Jammer
dat ik je alleen uit je brief ken. In een
persoonlijk gesprek kunnen we natuurlijk veel
meer uitwisselen en elkaar beter leren kennen.
Als je stelt: 'We leven in een wereld vergeven
van oorlog, haat en nijd' kan ik je alleen maar
gelijk geven. Het is waar wat je zegt. Er valt
niets te ontkennen.
In mijn
persoonlijke leven kijk ik meestal naar mensen
die oorlogen, strijd proberen te voorkomen,
vrede stichten. Al is het maar in
familieverband. Voor mij zijn het de positieve
bakens in het bestaan. Ik kijk en blijf kijken
naar dat ene brandende vredeskaarsje... vol
liefde aangestoken door een lief mens! Al staat
het kaarsje in diepe duisternis eenzaam en
alleen. Het brandt en geeft licht.En op je
vraag: 'Hoe staat de hemel tegenover
zelfmoord...?' Dat is wat je noemt een
gewetensvraag die je me stelt. Welke aardse
sterveling zou weten hoe de hemel daarover
denkt? Ik weet het niet. En als iemand het wèl
zou weten praat je niet met een beperkt mens
maar met een persoon die denkt dat hij/zij God
zelf is.
En ik
loop om zulke 'goden' het liefst in een boogje
heen... Algemeen redenerend, in Nederland wonen
pakweg 16 miljoen mensen. Volgens de
kansberekening heeft ongeveer de helft een reden
om zelfmoord te plegen. Wegens een overleden
kind, de dood van een geliefde partner, zwaar
emotionele-, incest- of andere problemen. Per
definitie geloof ik niet in de 'oplossing' van
zelfmoord. Het zou erg 'stil' in Nederland en de
wereld worden... Ik persoonlijk 'denk' dat de
hemel er ongekend respect voor heeft als een
aardse sterveling 'iets' van het leven probeert
te maken. Ondanks de zwaar persoonlijke
problemen waarin iemand verkeert. De
'leerschooltijd' op aarde zo goed mogelijk
proberen te gebruiken. Haal alle mogelijkheden
uit je binnenste! De aardse beproeving slijpt je
ziel in extra vlakken van schittering...
Ik
persoonlijk geloof... leef je leven met behulp
van alle krachten uit je persoonlijkheid en
ziel. Probeer er tegen alle verdrukking in
'iets' van te maken. En de hemel en jij zelf
zullen tevreden zijn. Voor het leven en je zelf
'weglopen' helpt volgens mij niet. Je komt naar
mijn gevoel je zelf altijd tegen, op aarde of in
de hemel... Een kwestie van nù op aarde blijven
ploegen en zaaien... Dat is zo'n beetje mijn
antwoord in kern. En mocht je er verder over
willen praten dan kan je me altijd bellen. De
wereld blíjft en ís mooier mèt dan zònder
jou...! Misschien zou je hier eens heel bewust
als vertrekpunt bij kunnen stilstaan. Je bént
UNIEK! Er is er géén tweede van... Van JOU! Dus
zuinig op je zelf zijn...En hopelijk praten we
samen verder.
Hartelijke groeten en ik wens je alle goeds,
warmte en liefde toe.
Met
vriendelijke groeten,
Jan C. van der Heide
|