...ONZIN GEWOON ONZIN...
Het leven is al serieus genoeg. De wereld draait overuren met oorlogen, politiek, crises, economische zorgen en allerlei belangrijke zaken. Maar af en toe mag de knop ook best even om. Gewoon lachen om niets. Of om iets dat nergens op slaat. Daarom vind je hier af en toe een flinke portie luchtige onzin, vrolijke kletskoek en berichten waarvan je spontaan denkt: wie verzint dit nou weer?
Denk aan koppen als: 'Regeringsbanket opgevrolijkt met koekhappen', 'Minister van Sokken kondigt Nationale Linkersokkendag aan' of 'Wetenschappers ontdekken dat maandagen langer duren dan vrijdagen'. Niet omdat het waar is, maar omdat een glimlach soms minstens zo gezond is als een serieuze discussie. Humor zet dingen in perspectief en maakt het leven een stuk lichter.
Lees, glimlach, schud misschien even je hoofd... en ga daarna weer met frisse moed verder. Want een beetje onzin op zijn tijd is misschien wel verrassend veel verstand.
Trump komt voor controle bij zijn lijfarts. Die zegt: 'Steek uw tong eens uit... Nee hoor, u mankeert niets. Ik wilde alleen even zien hoe een rode kaart eruitziet... en de scheidsrechter in u begroeten...'
NIET KIJKEN, ECHT ZONDE VAN DE TIJD
Waarschuwing: inhoudloos, maar toch een filmpje. Een boodschap zonder boodschap, gelukkig zijn we onzin gewend. Zie het maar als een eerbetoon aan alle nutteloze info in de wereld. Of een metafoor van het hedendaagse nieuws rond de kwebbeltafels... Er is al genoeg onzin in de wereld, hier wat extra..., net als nieuwsfeed, maar dan eerlijker...
GEWOON NIKS...
Er valt eigenlijk niks te vertellen over gewoon niks....
Dit is geen onzin
De grote geesten ons...
Ons grote voorbeeld, maar zullen we eerst even afspreken waar we naar toe willen? Ja het is waar sommige leiders schrijven geschiedenis, anderen vooral krantenkoppen.
Wie zichzelf voortdurend tot voorbeeld uitroept, laat de beoordeling wel erg graag aan zichzelf over.
Filmpje spreekt voor zich...
Trump is betoverd...
DE GEEST DIE BOVEN DE MELANIA-FILM HANGT…over een naam die ontbreekt - en toch overal aanwezig is... ...kidnapping, dreigende bommen en granaten, ICE als afleidingsmanoeuvre - het zijn decorstukken die het zicht vertroebelen. Ze suggereren urgentie, maar verklaren niets. Want geschiedenis laat zich niet wegdrukken door lawaai. Elk verhaal heeft een voorgeschiedenis, en juist die bepaalt de betekenis. Documentaires pretenderen volledigheid, maar laten altijd iets weg. Soms uit gemak, soms uit angst, soms omdat het ontbrekende te veel zegt. Wat niet wordt getoond, kijkt terug. En zou, voor een eerlijke historische weergave, juist zichtbaar moeten zijn. Ook - en misschien wel vooral - in het verhaal van Melania... De kristallen bol blijft meekijken. Desnoods vanaf de rand van het beeld, al is het maar om een hoekje mee te luisteren. Niet om te oordelen, maar om te onthouden. Want voordat een verhaal als waarheid wordt rondgepompt - of als nepverhaal wordt weggezet - is het goed te weten wie daar baat bij heeft. Soms zijn het niet de feiten die ontbreken, maar de instanties die liever hebben dat ze onzichtbaar blijven.